Ευτυχώς τελικά που το cinema εξακολουθεί να είναι μία εικονική ύπαρξη στην ζωή μας και να μας ταξιδεύει στα μαγικά του εφέ. Η κάθε ταινία με το μοναδικό της στοιχείο μας πέρνει μέσα απο ανατροπές, συνειρμούς και εξωσωματικές εμπειρίες (α αυτό είναι ένα άλλο μεγάλο θέμα που θα σας μιλήσω άλλη φορά).
Είναι απίστευτο το οτι μπορούμε μέσα σε αυτές τις 2 περίπου ώρες που διαρκεί ένα έργο να αλλάζουμε τόσες πολές φορές συναισθήματα και απο λύπη να νιώθουμε χαρά και απο τρόμο και αγωνία να μεταφερόμαστε στην ηρεμία. Να νίωθεις συμπάθεια προς ένα ηθοποιό που είναι στην ταινία αλλά αργότερα την επιθυμία να μπείς μέσα στην οθόνη και να του σπάσεις τον λαιμό (λέμε τώρα).
Δυστυχώς σήμερα ήταν η πρώτη φορά που ανακάλυψα την πραγματική αξία των ταινιών και η πρώτη φορά που αφέθεικα στην μαγεία του cinema όταν αντίκρισα την υπερδύναμη που ονομάζεται μεγάλη οθόνη.
Μπορεί να είμαι λίγο υπερβολική και να ακούγονται όλα επιστημονικά αλλά τι θέλετε να κάνω? αυτή είναι η ζωή μου ΄΄περίπλοκη’.
Περνώντας σχεδόν όλη μου την μέρα μέσα στο σπίτι και καθώντας δίπλα στο παράθυρο μου παρακαλώντας να σταματήσει η βροχή, ήταν ένα αποτελειωτικό σημείο για την ψυχική μου αποκατάσταση. Πιο συγκεκριμένα πρός το απόγευμα τα παράτησα όλα, έκλεισα τις κουρτίνες και το πήρα απόφαση.
Εκείνη την στιγμή είμουνα έτοιμη να δράσω σαν Hamlet λέγοντας τα διάσημα του λόγια και να ενσωματωθώ σ’ένα απο τους πιο δραματικούς ρόλους του William Shakespeare, όταν σαν Ophelia εφανίστηκε μπροστά μου το booklet του cinema.
Aυτό ήταν, άφησα τα πάντα πίσω μου νεκρά και παίρνοντας την τσάντα μου έβαλα μπρός χωρίς δεύτερη σκέψη για την επόμενη μου περιπέτεια.
Είναι απίστευτο το οτι μπορούμε μέσα σε αυτές τις 2 περίπου ώρες που διαρκεί ένα έργο να αλλάζουμε τόσες πολές φορές συναισθήματα και απο λύπη να νιώθουμε χαρά και απο τρόμο και αγωνία να μεταφερόμαστε στην ηρεμία. Να νίωθεις συμπάθεια προς ένα ηθοποιό που είναι στην ταινία αλλά αργότερα την επιθυμία να μπείς μέσα στην οθόνη και να του σπάσεις τον λαιμό (λέμε τώρα).
Δυστυχώς σήμερα ήταν η πρώτη φορά που ανακάλυψα την πραγματική αξία των ταινιών και η πρώτη φορά που αφέθεικα στην μαγεία του cinema όταν αντίκρισα την υπερδύναμη που ονομάζεται μεγάλη οθόνη.
Μπορεί να είμαι λίγο υπερβολική και να ακούγονται όλα επιστημονικά αλλά τι θέλετε να κάνω? αυτή είναι η ζωή μου ΄΄περίπλοκη’.
Περνώντας σχεδόν όλη μου την μέρα μέσα στο σπίτι και καθώντας δίπλα στο παράθυρο μου παρακαλώντας να σταματήσει η βροχή, ήταν ένα αποτελειωτικό σημείο για την ψυχική μου αποκατάσταση. Πιο συγκεκριμένα πρός το απόγευμα τα παράτησα όλα, έκλεισα τις κουρτίνες και το πήρα απόφαση.
Εκείνη την στιγμή είμουνα έτοιμη να δράσω σαν Hamlet λέγοντας τα διάσημα του λόγια και να ενσωματωθώ σ’ένα απο τους πιο δραματικούς ρόλους του William Shakespeare, όταν σαν Ophelia εφανίστηκε μπροστά μου το booklet του cinema.
Aυτό ήταν, άφησα τα πάντα πίσω μου νεκρά και παίρνοντας την τσάντα μου έβαλα μπρός χωρίς δεύτερη σκέψη για την επόμενη μου περιπέτεια.
